บ้านหนองยาว

ประวัติหมู่บ้าน

บ้านหนองยาว หมู่ที่ 4 ต.เวียง อ.เวียงป่าเป้า จ.เชียงราย อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของที่ว่า การอาเภอเวียงป่าเป้า มีเรื่องเล่าขานว่า หมู่บ้านแห่งนี้มีหนองน้าที่ยาวมาก จึงได้ชื่อว่าบ้านหนองยาว การปกครองภายในหมู่บ้าน แบ่งออกเป็นหมวด มีทั้งหมด 3 หมวด มีทั้งหมด 3 หมวด และหัวหน้า หมวดหมวดเป็นผู้ดูแลรับผิดชอบภายในหมวดนั้นๆ ข้อมูลทั่วไป 1. พื้นที่ทากิน 3,500 ไร่ ที่นา 700 ไร่ ทาไร่ 1,500 ไร่ ที่อยู่อาศัย 100 ไร่ 2. ป่าชุมชน 1,000 ไร่ ข้อมูลด้านเศรษฐกิจ สังคม และการประกอบอาชีพ - รายได้เฉลี่ย 67217.07 บาท/คน/ปี (ตามข้อมูล จปฐ. ปี 2565 ) - ผลผลิตที่จาหน่ายสู่ตลาดภายในและภายนอกชุมชน ได้แก่ ข้าว ข้าวโพด ผักกาดขาวปลี แตงกวา ถั่วฝักยาว - มีเส้นทางคมนาคมในการขนส่งตลอดปี ประชาชนมีไฟฟ้าใช้ ทุกครัวเรือนใช้น้าประปาหมู่บ้าน - อาชีพ ประชาชนส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม โดยมีการทานาเป็นอาชีพหลัก นอกจากนี้ ยังมีอาชีพอื่นๆอีก เช่น ทาสวนผัก ทาไร่ เลี้ยงสัตว์ ค้าขาย และรับจ้าง เป็นต้น สังคมประเพณีและวัฒนธรรมพื้นบ้านที่ชาวบ้านปฏิบัติสืบทอดกันมาเป็นประจาทุกปี ชาวบ้านส่วนใหญ่เป็นคนพื้นเมือง นับถือศาสนาพุทธ เคารพผู้ใหญ่/ผู้อาวุโสในครอบครัวหรือใน ชุมชน เคารพกฎกติกา ยึดถือขนบธรรมเนียมประเพณีดั้งเดิมปฏิบัติสืบทอดกันมา มีวิถีชีวิตกันอย่าง ญาติ พี่น้อง ช่วยเหลือเกื้อกูล พึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน มีวัฒนธรรมประเพณีที่ถือปฏิบัติสืบทอดกันมาเป็นประจา ทุกปี ได้แก่ 1. ประเพณีรดน้าดาหัวในวันสงกรานต์ (ปี๋ใหม่เมือง) 2. ประเพณีตานข้าวใหม่ -5- 3. ประเพณีลอยกระทง (ยี่เป็ง) 4. ประเพณีถวายทานสลากภัต 5. ประเพณีทาบุญเสื้อบ้าน 6. ประเพณีแห่เทียนพรรษา เข้าพรรษา/ออกพรรษา 7. ประเพณีทาบุญสงเคราะห์หมู่บ้าน/สืบชะตา/เลี้ยงพ่อบ้าน 8. ประเพณีการแข่งขันกีฬาเชื่อมความสามัคคีระหว่างหมู่บ้าน 9. ประเพณี 12 เป็ง (เดือน 12 เหนือ) 10. ประเพณีเลี้ยงผีขนุนน้า สถานที่สาคัญ/สถานที่ท่องเที่ยว เชิงศาสนา ศิลปะ และวัฒนธรรม กิจกรรมการท่องเที่ยว 1. นมัสการพระเจ้าแสนแซ่ “หลวงพ่อพระเจ้าแสนแซ่” แต่เดิมชาวบ้านทั่วไป เรียกว่า “พระเจ้าทองทิพย์” สร้างขึ้นใน สมัยใด ไม่มีหลักฐานปรากฏ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย หล่อด้วยโลหะสาริดศิลปะเชียงราย หน้าตัก กว้าง 78-79 เซนติเมตร สูง 109 เซนติเมตร เดิมตั้งอยู่ข้างหนองน้าบริเวณวัดร้าง ซึ่งอยู่ห่างจากวัดหนอง ยาว ปัจจุบันไปทาง ทิศตะวันออกเฉียงใต้ ประมาณ 1 กิโลเมตร วัดร้างแห่งนี้เป็นวัดร้างมา แต่สมัย โบราณหลายร้อยปี หลายชั่วอายุคน มีสภาพเหลือเพียงเศษอิฐ ปูน กระเบื้องเท่านั้น จากการบอกเล่าสืบๆ ต่อกันมาก็มีสภาพเท่าที่เห็นปัจจุบัน แต่มีร่องรอยของชุมชนโบราณและเศษของใช้กระจัดกระจายอยู่อย่าง กว้างขวางในบริเวณใกล้เคียง สินค้าและผลิตภัณฑ์ภายในชุมชน ได้แก่ - สบู่กาแฟ - ข้าวไรซ์เบอรี่/ข้าวกล้อง - มะขามแช่อิ่ม - น้าปู - น้าพริกตาแดง - พิซซ่าสมุนไพร - หมอนหนุน - เครื่องเทศ